donderdag 5 juni 2014

Wat fluistert jouw ziel je in?

Nieuwsbrief juni 2014

Gisteravond had ik een gesprek met een van mijn leerlingen en zij zei dat het haar raakte dat ik zo open ben in mijn eigen verhaal en van daaruit deel in plaats van theoretische kennis over te brengen. Voor mij is dat één van de grootste complimenten die je me kan maken want dat is ook waar ik zelf in geloof. Zoals een uitdrukking zegt: “Walk your talk”. Het overbrengen van levende kennis. De mensen in mijn leven van wie ik echt iets geleerd heb, deden dat ook. Ik zou het niet anders kunnen en willen. Dat is wel een hele zoektocht en strijd geweest. Want toen ik bijvoorbeeld afstudeerde als orthopedagoge had ik absoluut niet het gevoel dat ik orthopedagoog was. Ik had wel allerlei kennis op dat gebied maar dat wou toch niet zeggen dat ik daarmee gezinnen met complexe opvoedingsproblemen kon helpen? Ik had er totaal geen ervaring mee en vond het een rare gedachte dat zo’n studie me daar iets wezenlijks over leerde.

Daarna is mijn zoektocht begonnen naar wie ik werkelijk was en wat ik de wereld echt te bieden heb. Inmiddels geef ik trainingen, begeleiding en workshops die voortkomen uit wat ik zelf geleerd heb, uit mijn eigen levenservaring. Om te horen dat ik dat op een toegankelijke, herkenbare en natuurlijke manier doe en op mijn beurt weer mensen inspireer om vanuit hun hart te gaan leven ontroerd me en maakt me ontzettend blij.

De zoektocht is een weg naar binnen. De antwoorden liggen niet buiten je. Nooit. Succesverhalen over hoe iemand anders iets gedaan heeft, wat voor iemand anders gewerkt heeft, zeggen niets als ze niet passen bij waar jij in je leven bent. Welke mooi programma of welke wijsheid dan ook, ze komen alleen bij jou aan als ze aansluiten op een vraag die in jou leeft. Het begint altijd in jou. Met luisteren naar de stem van je ziel. Die liefdevolle stem in jou die je vertelt waar jij naar verlangt. Dat is altijd waar. Op zich is het luisteren daarna zelf niet zo moeilijk. Het spannende zit hem in het serieus nemen van wat je hoort. Om dat ook echt voor waar aan te nemen. Er zijn allerlei krachten en tegenstemmen in jou die hun eigen argumenten hebben om dat wat je in jezelf hoort af te wijzen. Dat past niet, hoort niet, kan niet, je moet niet zeuren, niet zo ondankbaar zijn, het gaat toch prima, anderen kunnen het toch ook waarom jij dan niet etc etc. Die tegenargumenten zijn eindeloos en heel hardnekkig. Terwijl de stem van je ziel vaak maar één boodschap heeft en nooit zal schreeuwen. Ze blijft heel geduldig en liefdevol iets tegen je zeggen. Elke keer opnieuw zal ze je uitnodigen om te luisteren naar je hart, naar wat je diep van binnen weet dat waar is, los van wie die wat dan ook zegt. Daar naar luisteren is niet de makkelijke weg, wel de meest bevrijdende.

As dinsdag geef ik een workshop in Groningen met als titel “Jij bent genoeg” en dat gaat hierover. Je eigenwaarde groeit als je ophoudt te zijn wat je niet bent en jezelf aanvaard zoals je bent. We zullen ruimte maken om te luisteren naar binnen en te kijken wat jou tegenhoudt om dat serieus te nemen. Aan het eind van de avond ga je naar huis met een concrete stap die nu in jou leven past. Je bent van harte welkom!

donderdag 15 mei 2014

Every cloud has a silver lining

Nieuwsbrief mei 2014

Gisteravond fietste ik met een vriendin naar huis toen mijn oog viel op de maan die langzaam boven een donkere wolk uit kwam en de wolk net als op deze foto zo'n prachtig heldere omlijning gaf. Meteen werd ik weer geraakt door dit voor mij zo hoopgevende natuurverschijnsel. Vooral ook omdat het de essentie van hoe mijn dag verlopen was zo treffend weergaf. Deze begon voor mij donker en zwaar. Deze week is het nieuws officieel de wereld in gegaan dat de Pulsar, de plek waar ik al 14 jaar aan verbonden ben en waar mijn hart ligt, een faillissement heeft aangevraagd. We zagen dit al langer aankomen, de inhoud van het werk gaat in een nieuwe vorm ook door, maar de definiteit van het loslaten van een plek die me zo dierbaar is kwam sinds het weekend hard bij me binnen en maakte me erg verdrietig. Daar kwam nog bij dat mij man en ik even op een hele andere golflengte zaten en ik me extra alleen en somber voelde.

´s Middags had ik afgesproken met een vriendin. Bij haar heb ik mijn verhaal gedaan en gekeken naar wat ik nu wil. Langzaam kwam er weer wat licht tevoorschijn. ´s Avonds spelletjes gespeeld met 3 andere vriendinnen en tegen de tijd dat ik de maan achter deze donkere wolk omhoog zag komen voelde ik, naast het verdriet, weer ruimte in mezelf en vertrouwen in de toekomst. Ik herinnerde me op dat moment het weekthema van de Pulsar van deze week: "De zon is er altijd, ook als je hem even niet kunt zien."

Voor mij is dat zo waar. En zo waardevol. Donker en licht bestaan naast elkaar. Deze crises biedt namelijk ook weer de kans om naar binnen te keren, me te verbinden met mijn essentie en me af te vragen: Wat wil ik nu? Waar wil ik mijn licht nu op laten schijnen? Dat antwoord is heel helder: Wat ik wil is me verbinden en nog veel meer mensen inspireren om hun leven te genieten. Ik blijf verbonden aan het Pulsarwerk en daarnaast ga ik mezelf zichtbaarder maken en mijn eigen activiteiten meer naar buiten brengen. Het is tijd voor een frisse wind door mijn eigen bedrijf. Ik heb allerlei ideeën om meer mensen te bereiken met mijn boodschap: Jij bent genoeg!

Wat ga ik nu doen: Voor de zomer geef ik nog een paar (nieuwe!) workshops, meer informatie daarover vind je hier. Ondertussen ga ik aan de slag met het uitwerken van mijn ideeën. Mijn vraag aan jou is: Wat is er in jouw leven nu aan de beurt?

Ik wens jullie een hoopvolle dag,

een harte groet, Avelien

vrijdag 28 maart 2014

Loslaten is je openen voor het hier en nu.

Nieuwsbrief maart 2014

Sinds ik 14 jaar geleden mijn Inspiratieweek bij Pulsar heb gedaan werk ik elk jaar met een leervraag. Een leervraag is een vraag die voortkomt uit je eigen hart en waarvan je weet dat die nu aan de beurt is in je eigen leven. Je wilt iets ontdekken, weten, leren over een aspect in je leven dat jou op dat moment bezighoudt. Aan zo’n vraag koppel je een tijd en aan het einde stel je vast wat deze vraag je opgeleverd heeft aan inzicht. Het mooie is dat je op deze manier je eigen wijsheid ontwikkelt. Mijn eerste leervraag tijdens mijn Horizonjaar was bijvoorbeeld: “Ik wil leren vergeven”. De opbrengst, dus wat ik uit eigen ervaring ontdekt had, was: “Vergeving is een keuze.” Dat vergeet ik nooit meer. Dat is kennis die in mij verankerd is.

Die eigen ervaring is voor de opbrengst van groot belang. Het is geen boekenkennis en het is niet een antwoord dat je bedenkt. Door een jaar lang met zo’n vraag te leven en alle gebeurtenissen in je leven als informatiemateriaal te zien voor die vraag in jou, krijg je een antwoord vanuit een nieuwe ervaring die je opdoet in dat jaar. Het is doorleefd. En hoe simpel het antwoord vaak ook blijkt te zijn, van te voren wist je dit niet. Op deze manier bouw je langzaam je eigen levenskennis op, een kennis die veel waardevoller is dan welk geleerd of wijs boek je ook maar kunt lezen. Van deze kennis weet je uit eigen ervaring zeker dat het waar is.

Mijn leervraag van dit jaar is: “Ik wil leren Loslaten”. En de nieuwe ervaring die ik daarin een paar weken geleden heb gehad is dat ik loslaat als ik me open voor het hier en nu. Voor de verticale verbinding die ik maak tussen hemel en de aarde. Prachtig vind ik zelf. Het was zo’n soort bliksemschicht gevoel toen ik me dit realiseerde en maakte meteen heel veel duidelijk. Nu lijkt het me zo logisch als maar zijn kan maar een maand geleden wist ik dit nog niet. In de praktijk werkt het ook meteen. Ik liep al tijden te tobben met een oud conflict tussen mij en Antonie (mijn man) dat ik maar niet los kon laten. En sinds ik dit weet is het klaar. Ik hoef er niets meer mee. Het is oud en niet van nu. Het enige dat wezenlijk is, is wat er nu is en daar mee dealen. Wat een opluchting! Het geeft ruimte en maakt me een stuk lichter en luchtiger. Ik heb met een offerritueel afscheid genomen van de tijd waarin ik zo met hem heb lopen strijden en voel mijn liefde weer stromen. Het mooie is ook dat ik dit zelf heb gedaan. Dat ik hem daar niet voor nodig heb gehad. Het antwoord zat in mijzelf en lag niet bij hem. Ongeacht wat hij nu doet, vanuit mij is de ruimte weer open.

Oftewel, het werken met een leervraag is een geweldige manier om je leven in eigen handen te nemen en minder afhankelijk te zijn van alles wat er in de buitenwereld op je af komt. Jij bepaalt je eigen richting en bouwt langzaam aan van binnenuit je eigen levenswijsheid op. Je wordt een leerling van je eigen leven en dat kan ik iedereen aanraden! Om tot een heldere leervraag te komen en je opbrengst in alle eerlijkheid te kunnen oogsten is een leraar die je daar bij helpt van grote waarde. Wil je hier mee gaan werken dan ben je van harte welkom om door mij tijdens een (Pulsar)coaching traject begeleid te worden!

Ik wens je een licht en luchtig voorjaar toe,

Avelien

woensdag 12 februari 2014

When the body moves, the mind changes (William Shakespeare)

Nieuwsbrief februari 2014

Een prachtige uitspraak die deze week het weekthema van Pulsar is en die ik graag overneem voor mijn nieuwsbrief. Want uit ervaring weet ik dat dit zo waar is. Door je lichaam te bewegen en fysiek in beweging te komen, komt er ook beweging in je geest, in je gedachten, je gevoelens. Dat ken je vast zelf ook wel uit ervaring. Als je ergens over aan het piekeren bent of je voelt je ellendig dan heb je de neiging om stil op de bank te gaan zitten. Meestal blijf je dan in hetzelfde rondje van je gedachten draaien en lijkt het alleen maar vaster te gaan zitten. Terwijl als je op staat en iets gaat doen, een eindje wandelen, een simpel huishoudelijk klusje of wat dan ook waarbij je fysiek in beweging komt, er ook weer beweging in je gedachten komt, het kan weer gaan stromen. Na gaan zitten denken over je gedoe helpt je niet. In beweging komen wel. Vooral als je je aandacht daarbij in je lichaam brengt. Dus als je wandelt je bewust te zijn van je voeten op de grond, de beweging in je heupen en je schouders. Of als je op gaat ruimen in huis je aandacht in je handen te brengen en te voelen wat je vastpakt. Dit haalt je aandacht weg bij je gedachten waardoor er ruimte ontstaat voor iets nieuws. Een nieuwe ervaring, een nieuw inzicht, een nieuw perspectief van waaruit je tegen dezelfde situatie aankijkt.

Aangezien onze gedachten soms erg hardnekkig kunnen zijn, valt het niet altijd mee om ze los te laten. Juist dan helpt bewegen. En hoe intenser je beweging is, hoe makkelijker je aandacht naar je lichaam gaat. Even lekker wild dansen op je favoriete nummer, een stuk hard lopen/rennen of wat mijn man vaak doet een stapel hout gaan hakken. Door stil te zitten gaat je energie vastzitten in je hoofd en door flink te bewegen kun je deze vastgezette energie weer door laten stromen door je hele lichaam en kom je uit de benauwde ruimte van je gedachten.

Maar ook als je niet vast zit in je hoofd kan beweging je helpen om nieuwe ervaringen te ontdekken. Je lichaam heeft zoveel wijsheid in zich opgeslagen en door daarnaar te gaan luisteren krijg je andere informatie over jezelf die vernieuwend en verrassend kan zijn. In bewustzijn verbinding maken met je lichaam opent een deur naar je ziel. Dit is wat ik zelf al regelmatig ervaren heb en wat ik iedereen gun.

In mijn workshop “Je Lust en je Leven” neem ik de deelnemers hier in mee. Door met aandacht en in verzachting te bewegen ontdek je iets over de vrouw die jij van nature bent, over je levenslust en over de vreugde van bewegen van binnenuit. Als dit je aanspreekt ben je 23 februari van harte welkom!

Een liefdevolle groet,

Avelien

dinsdag 19 november 2013

Dat wat zich verzacht, wint aan kracht.

Nieuwsbrief november 2013

Ongeveer een jaar geleden hoorde ik Sarah Jens (docent in de opleiding Stembevrijding) deze uitspraak doen en dat trof me meteen. In dat korte moment realiseerde ik me dat ik kracht en zachtheid altijd als elkaars opponenten had gezien. Of je bent zacht, of je bent krachtig. Allebei geweldige kwaliteiten maar totaal verschillend van elkaar. Ineens herkende ik mijn eigen zoektocht hierin en vielen puzzelstukjes op hun plaats. Juist in de verzachting komt de kracht vrij. Wat een bevrijding!

Sindsdien ben ik gefascineerd door de helende kracht van verzachting en ontdek ik steeds opnieuw dat het nog veel meer inhoudt dan ik in eerste instantie dacht. Dat onze verharding op allerlei gebieden zit en dat je daar overal ontspanning in aan kunt brengen. Je kunt verzachten in je lichaam, in je beweging, in je denken, in je kijken, in je hart.

Mijn aandacht gaat op dit moment vooral uit naar het lichaam. Dat is vaak behoorlijk verstard en gespannen. Ik vond het intrigerend om te ontdekken dat we bijvoorbeeld veel meer kracht en spanning voor onze dagelijkse handelingen gebruiken dan nodig is. Bij het poetsen van onze tanden, het snijden van ons eten, in ons lopen, als we schrijven. Bij allerlei bezigheden gedurende de dag spannen we veel meer spieren aan dan nodig is. En we zijn zo gewend aan die spanning dat het ons niet eens meer opvalt. Ik ben hier mee gaan experimenteren en elke keer als ik me er bewust van ben verzacht ik in mijn handeling. Dat maakt zo’n verschil. De verzachting in mijn lichaam heeft ook direct een effect op de verzachting in mijn gedachtes en in mijn hart. Er komt letterlijk en figuurlijk meer ruimte en souplesse in mezelf.

Je lichaam is een prachtig vertrekpunt om met verzachting te gaan spelen. Dit kun je zelf doen en je bent ook van harte welkom tijdens mijn workshop “Je Lust en je Leven” waarin het verzachten in ons vrouw-zijn centraal staat, waardoor je levenslust gaat stromen en je je eigen vrouwelijke kracht ontdekt. A.s. zondag 24 november is er nog plaats en ik zou het fijn vinden je daar te ontmoeten!

Een harte groet,

dinsdag 3 september 2013

Eigen aard is goud waard!

Nieuwsbrief september 2013

Lieve mensen,

Ik hoop dat jullie een mooie zomer hebben gehad! Ik heb genoten van de zon en ben inmiddels alweer een paar weken lekker aan het werk.

Vorige week vierden we bij Pulsar, het instituut waar ik als trainster werk, een Gouden dag. Het was een dag om met iedereen die in de afgelopen 30 jaar ooit met het werk van Pulsar (voorheen de Voorde) in aanraking is geweest te vieren wat ons dat gebracht heeft. Welk goud wij in onszelf ontdekt hebben en in ons meedragen. Want dat is het. Op het moment dat je echt iets van binnenuit leert dan draag je dat als goudklompje met je mee. Dat is je eigen wijsheid, verkregen door eigen ervaring en die is goud waard.

Mijn goud dat ik bij Pulsar heb geleerd is “Ik ben genoeg!” Dat klinkt zo simpel en dat is het in al zijn eenvoud ook. Maar makkelijk is het niet. Hoeveel mensen zijn niet bang dat ze niet (goed) genoeg zijn? Dat ze anders moeten zijn dan ze zijn? Dat hun schaduwkant er niet mag zijn bijvoorbeeld. Maar je bent genoeg zoals je nu bent. Van daaruit kun je jezelf al helemaal geven, met alles wat er nu in je is. Een zin die mij van begin af aan geraakt heeft is: “Durf eigenaardig te zijn”. De wereld zit niet te wachten op een gekopieerde versie van iemand anders dus heb de moed jezelf te zijn en vanuit jouw hart en wijsheid te geven, jouw eigen aard is goud waard! (Toen ik zonet de titel boven deze nieuwsbrief typte was ik even in verwarring of dit nou het originele spreekwoord is of niet. Ik heb het opgezocht en het is “eigen haard is goud waard”. Maar voor mij is het zo evident dat je eigen aard goud waard is dat ik het echt even niet meer wist. Ik ben dus zo vrij om het zo te laten staan).

Het mooie van eigenaardig zijn werd op de Gouden dag heel zichtbaar. Iedereen kon zijn eigen goud in brengen op zijn eigen wijze en dat ziet er voor iedereen anders uit. Het was een bontgekleurde dag met veel hartverwarmende momenten. Het is geweldig als iemand iets echt vanuit zijn eigen ervaring overbrengt. Als iemand geeft vanuit zijn hart, omdat hij of zij jouw iets gunt. Dan is het geen boekenwijsheid maar levende kennis en dat raakt je.

Ikzelf heb tijdens deze dag een miniworkshop van “Je Lust en je Leven” gegeven aan 13 vrouwen. Ik was ontroerd en verrast om te ervaren hoe nabij deze vrouwen zichzelf in een uur tijd kwamen en wat ze hieruit meenamen naar huis. Deze workshop zit in mijn hart en draagt mijn beste goud in zich. Ik kijk dan ook al weer met veel plezier uit naar de eerstvolgende dagworkshop op 29 september! Wil je weten welk goud ik nog meer aanbied, kijk dan op mijn site www.delevensgenieter.nl

Een harte groet, Avelien

dinsdag 28 mei 2013

“Schenk mij de moed wat waar is te leven”

Dit jaar is er een grote last van mijn schouders gevallen en zoals het gaat met loslaten, gebeurde dat in een fractie van een seconde. Zo lang als ik me kan herinneren heb ik geworsteld met sociale contacten. Daar had ik vervolgens weer allerlei oordelen over. Ik zorgde er dan ook wel voor dat niemand zou merken dat ik daar mee worstelde en alleen al het aan mezelf toe geven dat ik bang ben voor contact was een hele overgave. Tot dit jaar mijn leraar opeens plompverloren zijn klas begon met “Ik kom er steeds meer achter hoe bang ik ben voor contact, en dat iedereen dat is. Dat daar niets mis mee is, sterker nog, dat het er bij hoort omdat echt contact ook heel spannend is. Het is een lege ruimte tussen twee mensen waarvan je niet weet wat daarin gaat gebeuren.”

De droge feitelijkheid waarmee hij dit zei, had als effect dat ik in één keer mijn oordeel over dat ik bang was voor contact los kon laten en het als een gegeven aan kon nemen. Met als effect dat ik nu in vrijheid kan onderzoeken wat er dan in mij gebeurt op zo’n moment en dat vrijwel meteen de vraag bij mij opkwam: wat is contact eigenlijk? Een hele interessante vraag vind ik zelf. De Dikke van Dale zegt hierover: contact is aanraking, verbinding, voeling. Maar hoe kan het dan dat je iemand aan kunt raken en toch geen contact of verbinding voelt. Je kent dat vast wel, dat iemand een arm om je schouder slaat maar dat je voelt dat die persoon daarin niet aanwezig is, dat het je niet werkelijk raakt. Blijkbaar is er dus meer voor nodig dan alleen de fysieke aanraking. Gaat het ook over aanwezig zijn. En wanneer ben je dan aanwezig?

Ik heb geleerd dat je aanwezig bent als je in het hier en nu bent. Dat er allerlei manieren zijn om jezelf aanwezig te maken. Maar ik miste daar iets in. Het was me te functioneel. Ik bleef de vraag “wat is contact?” bij me dragen met als ondersteunende vraag “wat is aanwezig zijn?”. Dat is op zich al een mooi proces. Om een tijdje te leven met een vraag die je bezig houdt en nieuwsgierig te zijn naar wat er op je pad komt. Voor mij waren dat de woorden “waarachtig zijn”. Dat raakte me meteen. Dat is waar het voor mij over gaat. Waar zijn in jezelf en dat in relatie brengen. Dat is kwetsbaar. Het vraagt eerlijk zijn naar jezelf en het vraagt moed om er uiting aan te geven. Je weet niet hoe die ander daar op zal reageren. Het is een vrije ruimte die onvoorspelbaar is en soms heel ongemakkelijk kan voelen. Wat ons de moed geeft om dit wel te doen is het verlangen dat er achter zit. Ieder mens verlangt er ten diepste naar om gekend te worden in wie hij werkelijk is. Ieder mens verlangt er naar om in waarheid te leven. Dat is wat vrijheid is. Angst kan dit verlangen blokkeren waardoor het weg lijkt te zijn maar het is in ieder van ons aanwezig. De kunst is nu om niet met je angst in gevecht te gaan. Vechten tegen jezelf verlies je altijd. Neem je angst waar, wees hierin mild voor jezelf en geef jezelf de ruimte. Vraag als je dat wilt om hulp in de vorm van een gebed.

Zo kreeg ik afgelopen weekend een gebed aangereikt met daarin de zin die ik als titel heb gebruikt: “Schenk mij de moed om wat waar is te leven”. Prachtig vind ik dat. Het is heel zacht en liefdevol en je kunt hier elke keer opnieuw weer om vragen. Wees vervolgens blij met de momenten waarop het je lukt. Elk moment waarin je vanuit moed jouw waarheid leeft, maakt het voor de volgende keer weer ietsje makkelijker. Vier je overwinning, vier jouw waar zijn, daar groei je van. Het maakt je tot een waarachtig en liefdevol mens en brengt je in contact met jezelf en met de wereld om je heen. Avelien