Aanvaarden doet ons genezen, willen doet ons groeien (Jan de Dreu in "Leef")

Nieuwsbrief oktober 2011

In september ben ik begonnen met de opleiding “Ode an die Freude”, de opleiding tot stembevrijder van Jan Kortie. Als studiemateriaal gebruiken wij het boek “Leef, 8 opwekkende aanwijzingen” van Jan de Dreu. (als je dat boek niet kent, het is een absolute aanrader voor iedereen die zichzelf graag wil blijven ontwikkelen, verkrijgbaar bij de Voorde).

Het is zo’n boek dat je elke keer weer kunt lezen en waar je dan telkens weer iets nieuws in leest. Het zinnetje dat mij dit keer erg trof is de zin die hier boven staat over aanvaarden en willen.

Aanvaarden was 10 jaar geleden voor mij een enorme eye-opener. Ik was iemand die alles analyseerde omdat ik dacht dat als ik het begreep ik het vervolgens anders kon gaan doen. Maar dit ging over waarnemen. Telkens opnieuw de feiten van je leven waarnemen en dat ook voor waar aan nemen. Elke keer weer met een liefdevolle blik naar jezelf kijken en zeggen: dit ben ik, zo is mijn leven nu, elke stap die ik heb gezet heeft me tot precies dit punt gebracht, inclusief alle dingen waar ik blij mee ben én inclusief de dingen die pijn doen en waar mijn gemis in zit. En ik kan uit ervaring vertellen dat dat inderdaad heel helend is. Jezelf niet afwijzen en veroordelen maar jezelf nemen zoals je nu bent. Van daaruit ontstaat je verlangen en kun je een werkelijke verandering in gang zetten.

Dit keer werd ik vooral geraakt door het zinnetje over willen. Dat is in mijn leven nu aan de beurt. Ik voel al een tijdje een enorm verlangen om te groeien en om mijn kracht in de wereld zichtbaar (en hoorbaar) te maken. Om mijn talent tot uitdrukking te brengen en te geven wat ik te geven heb. Zonder reserves. Even verderop schrijft Jan ook nog: “iemand die iets wil, is een zegen voor zijn omgeving”. Wow! Dat is toch fantastisch. Als jij werkelijk iets wilt, is dat dus nooit teveel of ongepast of onmogelijk. Sterker nog, dat wat jij wilt, heeft de wereld nodig. Daar dien je de wereld mee. Beter nieuws is er toch bijna niet mogelijk!

Natuurlijk speelt ook meteen je angst op: “Maar hoe dan, waar moet ik beginnen?” Dan is mijn antwoord: Bij het begin, bij de eerste stap, het besluit nemen om dat wat jij wilt ook echt te gaan realiseren. Als je dat doet volgt de volgende stap vanzelf.

Gister had ik het volgende toepasselijke liedje in mijn hoofd, gebaseerd op een beroemde uitspraak die aan Goethe wordt toegeschreven:

“Whatever you can do or dream you can
Begin it, just begin it
Boldness has genius, power and magic in it”

Als jij een stap naar buiten zet, zal je op wonderbaarlijke manieren geholpen worden!

Een kleurige herfstgroet, Avelien

Van dingen die je fijn vindt, is een klein beetje genoeg. ((Marie Lloyd)

Nieuwsbrief september 2011

De vakantie is voorbij en er begint weer een nieuw jaar. Een jaar waarin van alles mogelijk is. Ik zelf houd erg van het begin van iets, de start. Je weet nog niet wat er gaat komen en je hebt nog alle mogelijkheden en alle vrijheid om de lege ruimte in te vullen. Vaak vullen we deze ruimte meteen met allerlei dingen die moeten, met vaste afspraken en met dingen die we gewend zijn te doen. Als er dan nog ruimte over is, kijken we of we iets leuks in kunnen plannen. Op die manier is genieten een luxe die we onszelf toestaan als het werk gedaan is. Maar genieten mag altijd! Sterker nog, genieten is nodig om gezond te blijven en om het beste van jezelf te kunnen blijven geven.

Op het moment dat je ergens van geniet, laadt je jezelf op en gaat je levensenergie stromen. Je voelt jezelf tot leven komen. Dat is een vreugdevolle ervaring. Soms kan dit onverwacht gepaard gaan met tranen die loskomen. Smeltwater noem ik dat zelf. In de vreugde open je je hart en smelt er iets van je verharding weg. Verlangen en levenslust worden zichtbaar, wat een bevrijdende ervaring is. Met een liefdevolle blik kan iemand zien wat er nu nodig is. Op deze manier wordt het genieten een doorgang tot levensvreugde.

Wil jij graag meer genieten dit jaar? Of merk je dat je aan het verharden bent en heb je er behoefte aan om je hart weer te openen? Weet je dan welkom op mijn Hartverwarmende middag in Groningen, elke 3e zondag van de maand. Met behulp van dans, stembevrijding en meditatie creëer ik een open ruimte waarin jij jezelf met liefdevolle ogen kunt ontmoeten. De eerstvolgende keer is 18 september van 15.00-17.00 uur.

Zondag 11 september is er een open dag bij de Bloeiende Lotus in Groningen waarin je van 13.00—14.00 welkom bent om kennis te maken met mij en mijn manier van werken. De toegang is dan gratis.

Als je meer behoefte hebt aan een luisterend oor of aan individuele aandacht voor jouw vraag of blokkade van dit moment dan ben je welkom voor een Hartverwarmend gesprek bij mij thuis.

Aanmelden kan in alle gevallen per mail: avelien@delevensgenieter.nl of telefonisch: 06-25538655

Ik hoop je dit jaar te ontmoeten,

Een harte groet, Avelien

If you can’t be with the one you love, love the one you're with

Nieuwsbrief augustus 2011

Vanmorgen ben ik bezig geweest met de uitnodigingen voor mijn verjaardag binnenkort. Op de dag zelf en het weekend erna en ervoor werk ik dus in eerste instantie had ik het gevoel dat er geen echt feest zou zijn dit jaar. Toen besloot ik om het de dag ervoor dan maar in het klein te vieren met alleen mijn ouders en de kinderen. Want het is een doordeweekse dag, het is niet mijn echte verjaardagsdag, veel van mijn vrienden wonen ver weg, mensen werken dan en meer van dat soort beperkende gedachtes. Terwijl ik wel zin heb in een echt feest. Vanmorgen realiseerde ik me opeens dat ik gewoon de mensen uit kan nodigen die ik er graag bij wil hebben. Dat ik er in ieder geval een feestje van kan maken, wie er ook komt. Dus dat heb ik gedaan. Meteen had ik er zin in en vlak daarna was ik opeens het bovenstaande liedje aan het zingen. Het herinnerde me eraan om te genieten van dat wat er wel is in plaats van te treuren om wat er niet is.

Onbewust kijken we in eerste instantie vaak naar de beperkingen, naar ons tekort. Terwijl er veel mogelijk is en het een groot verschil is om op die manier naar de wereld te kijken. Met alles. Zoals Einstein ooit zei: “de belangrijkste keuze die we in het leven maken is of we besluiten dat we in een vijandige wereld leven of dat we in een liefdevolle wereld leven”. Leef je vanuit liefde of vanuit angst, zie je de beperkingen (die er ook altijd zijn), of zie je de mogelijkheden?

Dit is een keuze die je telkens opnieuw kunt maken en ik ben elke keer weer blij als ik me hier van bewust word. De omstandigheden die op mijn pad komen kan ik zelf vaak niet veranderen maar de manier waarop ik er mee omga wel. En daarin kan ik kiezen voor wat liefdevol is, voor datgene waar ik blij van word, waar ik van geniet en wat me vreugde geeft. Als je zelf goed in je vel zit en straalt dan straal je daarmee ook uit naar de ander. “We zijn allemaal een kind van God en we zijn bedoeld om te stralen” schreef Marianne Williamson. Als je zo in het leven staat gebeuren er wonderen en vallen de dingen je toe. Ook als je ze niet verwacht. Zo kreeg ik op mijn uitnodiging meteen een positieve reactie terug van iemand waarvan ik dacht dat die zou moeten werken. Ik zeg: Tijd voor feest!

Een harte groet, Avelien

Er is tijd genoeg!

Nieuwsbrief juni 2011

Iedere vooruitgang moet diep van binnen uit komen
en kan door niets worden bespoedigd.

Iedere kiem van een gevoel helemaal in zichzelf
en voor het verstand onbereikbaar,
zich laten voltooien
en wachten op nieuwe klaarheid.

Rijpen als een boom, die zijn sappen niet opstuwt
en die rustig in de voorjaarsstormen staat
zonder bang te zijn dat er geen zomer zal volgen.

Die zomer komt toch, maar alleen voor de geduldige.

Rilke

Als tiener was ik een groot fan van Doe maar, en zoals dat toen ging was je op Henny of op Ernst (de 2 zangers). Ik was op Ernst en een van zijn mooiste liedjes vond ik toen al “Tijd genoeg”. In die tijd vond ik het gewoon een mooi liefdesliedje maar inmiddels heeft het concept “er is tijd genoeg” een veel vollere lading voor me gekregen. Zeker nadat mijn vader dit lied en deze tekst als uitgangspunt heeft genomen voor zijn speech tijdens onze bruiloft. Geloof in jezelf en in wat je weet dat waar is, heb geduld, er is tijd genoeg.

Voor mij wordt dat ook in het gedicht van Rilke mooi verwoord. Het heeft geen zin om jezelf te forceren, om jezelf op je kop te zitten als het niet meteen gaat zoals je het graag zou willen. Zoals de Boeddhisten zeggen: “gras gaat niet harder groeien als je er aan trekt”. Veel processen, en zeker innerlijk werk, hebben tijd nodig.

Ik heb twee vriendinnen die allebei in een herstel- en verwerkingsperiode zitten. Allebei zijn het prachtige vrouwen die de wereld een heleboel liefde te geven hebben. Ook allebei hebben ze een verleden achter zich waarin ze erg gekwetst en beschadigd zijn en waarbij hun overlevingsmechanismen hun daar doorheen geholpen hebben. Nu zijn die overlevingsmechanismen niet meer nodig en is het tijd om ze los te laten. Wat betekent dat ze alsnog gaan voelen wat ze toen weggestopt hebben. Het mooie daarvan is dat ze nu sterk genoeg zijn om dat te gaan dragen maar makkelijk is het natuurlijk niet. Het vraagt tijd, liefde en aandacht. Het ziet er aan de buitenkant misschien uit alsof er weinig gebeurt en ze hebben er allebei een oordeel over dat ze qua maatschappelijk werk niet actief zijn. Ze willen ook graag mee doen. Ik ben er van overtuigd dat dit innerlijk werk hun “opleiding” is, dat dit het werk is dat zij nu te doen hebben en dat wat zij te geven hebben hier uit voort vloeit. Bij de ene mens is de leerschool nou eenmaal langer dan bij de ander. Uiteindelijk ben je zelf het belangrijkste instrument en alles wat je meemaakt vormt je. Dus tegen hun en tegen iedereen die het gevoel heeft dat iets niet snel genoeg gaat zou ik willen zeggen: “Laat de voorjaarsstormen maar om je heen razen en blijf geworteld in jezelf, de zomer komt vanzelf.”

Een harte groet, Avelien

Trek je terug, in jezelf, als je dat wilt, en gun je de zon! (Adelheid Roossen)

Nieuwsbrief mei 2011

Deze week kreeg ik een prachtige tekst toegestuurd door een kennis van mij die zich had laten inspireren door de meerkoet. Vlak voor haar huis zit al een paar weken een meerkoet op haar nest en zij gaat daar regelmatig even kijken. Die meerkoet is geen moment bezig met ergens anders te willen zijn of iets anders te willen doen, het is nu haar nest-tijd. Zij zit op het nest tot het tijd is dat de kuikens er uit willen komen. Opeens drong het tot haar door dat alles zo zijn eigen tijd heeft. Dat daar een heel natuurlijk ritme in zit en dat het weinig zin heeft om je daar tegen te verzetten. Sterker nog, het is weldadig als je je daar aan over kunt geven en er in mee beweegt.

Zo werkt het ook met je eigen bio-ritme. Wij hebben allemaal ons eigen natuurlijke ritme waarin we leven en dat het beste bij ons past. Daarin is het soms tijd om met je aandacht naar binnen te keren en ergens op te broeden en daarna is het weer tijd om tot actie over te gaan en nieuwe stappen naar buiten te zetten. Dat kun je met je hoofd niet sturen, dat gaat zoals het gaat. Het lijkt in zo’n “broed-periode” vaak of er niets gebeurt. In de uiterlijke wereld is er geen beweging en geen verandering en dat roept oordelen op in onszelf. We moeten toch iets doen, iets produceren, nuttig zijn. Ik ken dat zelf heel goed, zeker als het wat langer duurt. Op zo’n moment gaan we in gevecht met onszelf maar er is niemand die daar baat bij heeft.

Jaren geleden was ik bij een theaterstuk waarin Adelheid Roossen de woorden sprak die hierboven staan: “Trek je terug, in jezelf, als je dat wilt, en gun je de zon!”. Een prachtige tekst vind ik dat die tot op de dag van vandaag vaak door mijn hoofd schiet. Mijn eerste reactie destijds was:”Ooh, mag dat???” Ja, dat mag! Als het tijd is om met je aandacht naar binnen te keren en stil te worden, als je de behoefte voelt om je terug te trekken en alleen te zijn, doe dat dan en geniet ervan. Geef jezelf die tijd, het is voeding voor je ziel. Alles heeft zijn eigen ritme en alles heeft zijn eigen tijd. Het volgen van jouw natuurlijke ritme helpt je om te ontdekken wat jouw bijdrage aan deze wereld is.

Een harte groet, Avelien

Niente mi manca

Niewsbrief april 2011

Elke avond als ik mijn dochter naar bed breng dan zing ik een paar liedjes voor haar. Bekende slaapliedjes zoals “Slaap kindje slaap”, zelfverzonnen liedjes of liedjes die op dat moment bij me opkomen. Een tijdje geleden vroeg ze om een nieuw liedje en het eerste dat bij me opkwam was de mantra “Niente mi manca” - “Het ontbreekt mij aan niets”. Heel even ging door me heen dat een mantra geen slaapliedje is maar ik heb ook geleerd om trouw te zijn aan mijn ingevingen. Ik ben blij dat ik dat gedaan heb want het is nu haar favoriete liedje en zelf vind ik het erg fijn om dat elke avond te zingen en mezelf hier zo aan te herinneren: het ontbreekt mij aan niets en het zal mij aan niets ontbreken.

Want (onbewust) leven wij vaak vanuit ons tekort. We zijn bang dat er niet genoeg is. Niet genoeg liefde, niet genoeg geld, niet genoeg tijd, niet genoeg ruimte. Terwijl er een oneindige overvloed is. Alles wat wij nodig hebben is er en is voor ons beschikbaar als wij ons er voor openstellen. Het leven geeft ons alle mogelijkheden en wij creëren zelf onze onmogelijkheden. Op het moment dat je ontevreden bent of iets mist in je leven, het gevoel hebt dat je iets tekort komt, is het in eerste instantie confronterend en pijnlijk om onder ogen te zien dat je leven is zoals het nu is en dat je dat mede zelf zo hebt gecreëerd. Maar het bemoedigende is dat je er dus ook zelf iets aan kunt doen om het te veranderen. Die mogelijkheid is er altijd en als jij een eerste stap zet komt het Leven je tegemoet met hulp en nieuwe inzichten.

Zo zag ik deze week in de gracht bij mijn werk een schildpad zwemmen. Vlak daarvoor had ik aan de waterkant zitten mediteren en voelde ik me voor het eerst, na een lange periode waarin ik zelf flink heb geworsteld met mijn gevoel van tekort komen en tekort schieten, weer terug zakken in mezelf. Opeens voelde ik me weer verbonden met de aarde en met het Grote geheel en zag ik de wereld van mogelijkheden weer. Het was een bijzonder moment en toen was er zomaar die schildpad. Ik geloof erin dat een dier je met zijn kracht kan komen helpen dus ik ben op internet gaan kijken waar een schildpad symbool voor staat. Zij staat oa symbool voor onze oeressentie en voor Moeder Aarde die ons alles biedt wat wij nodig zouden kunnen hebben. Zijn boodschap is: “Wordt je er van bewust dat daarbuiten de overvloed op je wacht. Het hoeft allemaal niet snel en meteen te gebeuren. Neem de tijd en laat de natuurlijke stroom voor je werken.” Dat neem ik graag ter harte en komende zondag tijdens de Hartverwarmende middag zullen we dan ook in ieder geval samen de mantra zingen : Niente mi manca!

Een harte groet, Avelien

Eerlijkheid is de sleutel tot levensvreugde

Nieuwsbrief maart 2011

Vanochtend realiseerde ik me dat levensvreugde te maken heeft met eerlijk zijn naar jezelf. Vreugde wordt vaak geassocieerd met vrolijk en blij zijn, met opgewektheid, met lachen en met lekker in je vel zitten. Maar echte vreugde ontstaat in een moment van aanwezigheid.

Aanwezig zijn wil zeggen dat je verbonden bent met hoe het op dat moment werkelijk met je is. Dat klinkt misschien als een cliché maar toch spelen we bijna allemaal het grootste gedeelte van ons bestaan een rol, zetten we een masker op en vermijden we het om contact te maken met wie wij in essentie zijn en hoe het met ons gaat. Die rollen en patronen zijn vaak al lang geleden ontstaan en inmiddels zo ingesleten dat ze zeer vertrouwd en veilig voelen. Je weet wat je kan verwachten en dat gevoel van comfort is zo groot dat zelfs als het vertrouwde pijnlijk is het toch aangenamer is om daarin te blijven zitten dan om het onbekende op te zoeken. Op die manier kun je het leven heel lang volhouden en niet eens meer in de gaten hebben dat je het contact met je essentie verloren bent.

Maar de waarheid zal zich altijd blijven aandienen en op zoek zijn naar een opening om zichzelf kenbaar te maken. Alles wat leeft wil gezien en gehoord worden en zal hier zijn uiterste best voor doen. Dus op het moment dat je je overgeeft en je essentie zich in alle eerlijkheid gezien of gehoord voelt, is er vreugde. Vreugde van je ziel die je uittilt boven je gedoe van alledag en waarin geen dualiteit of strijd bestaat. Levensvreugde die alles omvat en waarin je je herinnert dat je goed bent precies zoals je bent. Dit is een ontroerend moment.

Gun jij je een middag om jezelf op deze manier in alle eerlijkheid te ontmoeten? Weet je dan van harte welkom op mijn Hartverwarmende middag. Daarin werk ik veel met het lichaam en de stem, twee prachtige hulpmiddelen om je met jezelf te verbinden en om te ontdekken en uitdrukking te geven aan wat er in jou leeft op dit moment. Je lichaam en je stem zijn altijd in het nu aanwezig en als je daar contact mee maakt en jezelf de ruimte geeft om vrijuit te bewegen of klank te geven dan zul je verrast zijn over wat er zichtbaar of hoorbaar wordt. Je hier aan over geven is een bevrijdende ervaring!

Een liefdevolle groet, Avelien